KIES mama
Mijn column was helemaal af, en hoe! Euro's in ruil voor sarcasme en cynisme, hoe zalig is het leven van een schrijver:
Sinds een paar dagen zijn twee van mijn kinderen KIES kinderen. Zij zitten in groep 4 en 7 en mogen meedoen aan het KIES project op hun school. KIES is een spel- en praatgroep en staat voor Kinderen In Echtcheidings Situatie - in die categorie vallen die van mij sinds zes en een half jaar ook. En omdat zij KIES kinderen zijn, ben ik nu een heuse KIES mama. Je weet wel, zo'n slecht mens dat op een dag haar eigen geluk boven dat van haar kinderen stelde. Zo'n vrouw die haar kinderen vast veel te weinig naar hun vader laat gaan en bovendien altijd met hem ruziet; of nog erger misschien wel, zo'n vrouw die haar kinderen hun vader juist wel gunt en daarom heeft gemeend hen te moeten martelen met de horrorsituatie die co-ouderschap heet. Zo'n KIES mama kan nooit een goede, verantwoordelijke moeder zijn. Dat moet de coach van de KIES groep van mijn kinderen hebben gedacht.
Na afloop van de eerste bijeenkomst mocht mijn dochter van acht van mij bij een vriendinnetje gaan spelen. Dat meisje woont zo dichtbij school en mijn dochter speelt daar zo vaak, dat ze er van mij zelf naar toe mocht lopen. Met de moeder van het vriendinnetje had ik afgesproken dat ze even zou bellen als mijn dochter was aangekomen. Maar nee, dat vond de KIES begeleidster onverantwoord. "Jij gaat helemaal niet alleen over straat, ik peins er niet over!" zei ze liefdevol tegen mijn kind, en hoogstpersoonlijk bracht ze haar naar haar speeladresje.
Ze had natuurlijk helemaal gelijk. Ik kan het niet maken om mijn dochter de verantwoordelijkheid over wat dan ook te geven, met als smoes dat ik haar geleidelijk zelfstandig wil maken. Zelf heb ik mij immers zes en een half jaar geleden uiterst onverantwoordelijk gedragen. Misschien zit dat wel in de genen! En als dat zo is, ach, dan heeft mijn dochter niets te kiezen. Correctie: kiesen.
Gelukkig floot mijn beste vriendin mij terug voordat de inkt goed en wel gedroogd was. "Ha, zij raakte natuurlijk meteen jouw gevoelige plek", grinnikte ze tusen twee slokken wijn door, toen ik haar tijdens een etentje op hoge poten vertelde over die bemoeizieke KIES begeleidster. "Maar die coach kende jouw dochter toch nog helemaal niet? Je had haar van tevoren even moeten laten weten dat je kind van jou na afloop zelf naar haar vriendinnetje mocht gaan". Oei, die zat! Helemaal niet aan gedacht. In bijna iedere situatie is meer dan één reactie mogelijk, al denk je soms van niet. Je hebt altijd wel iets te kiesen. Correctie: kiezen.
